Na przeciwległych krańcach koła barw znajdują się pomarańczowy i niebieski – kolory dopełniające, które w połączeniu nabierają niezwykłej intensywności. W kompozycji zdominowanej przez głęboki błękit, w którym pomarańczowe akcenty wyglądają jak punkty świetlne, granice obu kolorów wibrują i migoczą, jakby świeciły na tle nocnego nieba. Zjawisko to nazywa się migotaniem kolorów. Kolor pomarańczowy powstaje w oku w wyniku jednoczesnej aktywności czopków wrażliwych na czerwień i zieleń, podczas gdy receptor niebieskiego pozostaje nieaktywny. Natomiast niebieski koncentruje aktywność tego trzeciego receptora i staje się kolorem dominującym w kompozycji. To połączenie w pełni angażuje wzrok widza – wszystkie trzy kanały percepcji barw zostają aktywowane, a oko zostaje zaproszone do subtelnej gry kontrastów i migoczących przejść. Obraz nie tylko przedstawia kolory, ale staje się także przestrzenią ich współistnienia, w której widzenie staje się doświadczeniem.
