Błękit
Fotografia z cyklu "Ukryte kolory"
Błękit to wizualny zapis momentu, w którym zapomninamy o świecie zewnętrznym, gdy do głosu dochodzi czysta intuicja. To zdjęcie stworzone zostało z głębokiej potrzeby wyciszenia. Jest wytchnieniem od zgiełku codzienności dla szukających równowagi.
Artysta operuje plamą barwną, by budować kojący dystans wobec otoczenia. Dominujący błękit symbolicznie i wrażeniowo staje się bramą do nieskończoności, w której wybrzmiewa tęsknota za tym co nieuchwytne. Praca emanuje głębią koloru w którym można się zatopić, wprowadza widza w stan pomiędzy jawą a snem. To przestrzeń opanowana przez spokój.
Artysta operuje plamą barwną, by budować kojący dystans wobec otoczenia. Dominujący błękit symbolicznie i wrażeniowo staje się bramą do nieskończoności, w której wybrzmiewa tęsknota za tym co nieuchwytne. Praca emanuje głębią koloru w którym można się zatopić, wprowadza widza w stan pomiędzy jawą a snem. To przestrzeń opanowana przez spokój.
Każde załamanie w kolorze jest jak zapowiedź podróży. Kontemplacja tego dzieła to powrót do źródła, gdzie spokój i odprężenie stają się rzeczywistością.
Praca jest częścią cyklu fotograficznego pt. „Ukryte kolory” artysty Pawła Sadaj.
Cykl opowiada o kolorach świata, który nas otacza. Gdy patrząc na niego zapomnimy choć na chwilę o formie, detalu, a delektować będziemy się jedynie kolorami i przestrzenią, okaże się że żyjemy w pięknym obrazie, że jesteśmy częścią wielkiej sztuki.
Błękit
2022, fotografia, wydruk pigmentowy na papierze Hahnemühle FineArt Photo Rag® (308 gsm). Każda kopia sygnowana jest podpisem autora i posiada certyfikat autentyczności.
Limitowana edycja 8/8 sztuk,
531 × 945 mm,
w świetle 586 x 1000 mm.
531 × 945 mm,
w świetle 586 x 1000 mm.
Błękit 1
Błękit 1 - detal
Błękit 1 - detal
O cyklu fotograficznym „Ukryte kolory”
Cykl "Ukryte kolory" wyrasta z koncepcji przesunięcia - subtelnej, lecz znaczącej zmiany perspektywy, która pozwala nam zobaczyć to, co na co dzień pozostaje niedostrzegalne.
Artysta patrzy na świat przez obiektyw w niecodzienny sposób, z perspektywy lotu ptaka. Nie tylko dokumentuje rzeczywistość, ale również ją wzbogaca: znane formy ulegają redukcji, a ich miejsce zajmują rytmy, plamy i napięcia barwne. Krajobraz przestaje być rozpoznawalny, forma przestaje mieć znaczenie, a obraz staje się polem wizualnych doświadczeń.
Inspiracją dla cyklu stał się nurt malarski „Color Field Painting”, zapoczątkowany w połowie XX wieku, w którym malarstwo zostało sprowadzone do relacji koloru i przestrzeni. Choć fotografia operuje innym medium, zbieżność staje się istotna: zarówno w malarstwie, jak i w prezentowanych pracach dochodzi do eliminacji narracyjności i figuratywności na rzecz czysto wizualnego przeżycia.
W obrazach Pawła Sadaj rozpoznawalne elementy - drzewa, pola, tafle wody - tracą swoje znaczenie jako obiekty, stając się intensywnymi, niemal malarskimi strukturami.
Artysta patrzy na świat przez obiektyw w niecodzienny sposób, z perspektywy lotu ptaka. Nie tylko dokumentuje rzeczywistość, ale również ją wzbogaca: znane formy ulegają redukcji, a ich miejsce zajmują rytmy, plamy i napięcia barwne. Krajobraz przestaje być rozpoznawalny, forma przestaje mieć znaczenie, a obraz staje się polem wizualnych doświadczeń.
Inspiracją dla cyklu stał się nurt malarski „Color Field Painting”, zapoczątkowany w połowie XX wieku, w którym malarstwo zostało sprowadzone do relacji koloru i przestrzeni. Choć fotografia operuje innym medium, zbieżność staje się istotna: zarówno w malarstwie, jak i w prezentowanych pracach dochodzi do eliminacji narracyjności i figuratywności na rzecz czysto wizualnego przeżycia.
W obrazach Pawła Sadaj rozpoznawalne elementy - drzewa, pola, tafle wody - tracą swoje znaczenie jako obiekty, stając się intensywnymi, niemal malarskimi strukturami.
Kluczowym jest rezygnacja z wiedzy o świecie. To moment, w którym odbiorca przestaje identyfikować, a zaczyna widzieć - w pełni zanurzony w relacji koloru, faktury, kompozycji. Z tej redukcji rodzi się intensywność: natura odsłania swoją autonomiczną, niemal abstrakcyjną tożsamość.
Strategia „szukania z góry” prowadzi artystę ku obrazom przywodzącym na myśl praktyki takich twórców jak Barnett Newman, Mark Rothko czy Clyfford Still. Jednak zamiast płótna i farby, medium stanowi tu rzeczywistość sama w sobie - przekształcona przez spojrzenie, kadrowanie i moment.
W fotografii Pawła Sadaj świat jawi się jako nieograniczona przestrzeń wizualna - żywy obraz, który nieustannie się tworzy. Kolory w fotografiach wyciągane są przez artystę z ukrycia, z wnętrza ziemi, z natury, z gry światła. To zaproszenie do doświadczenia rzeczywistości na nowo: nie jako zbioru rozpoznawalnych form, lecz jako dynamicznego, pulsującego pola barw i emocji.
Strategia „szukania z góry” prowadzi artystę ku obrazom przywodzącym na myśl praktyki takich twórców jak Barnett Newman, Mark Rothko czy Clyfford Still. Jednak zamiast płótna i farby, medium stanowi tu rzeczywistość sama w sobie - przekształcona przez spojrzenie, kadrowanie i moment.
W fotografii Pawła Sadaj świat jawi się jako nieograniczona przestrzeń wizualna - żywy obraz, który nieustannie się tworzy. Kolory w fotografiach wyciągane są przez artystę z ukrycia, z wnętrza ziemi, z natury, z gry światła. To zaproszenie do doświadczenia rzeczywistości na nowo: nie jako zbioru rozpoznawalnych form, lecz jako dynamicznego, pulsującego pola barw i emocji.
2025 - Wystawa indywidualna "Linia", w Hotelu Anders w Łodzi podczas Samorządowego Kongresu Klimatycznego